خلط غليظ و ناپخته از اندام‌هاى ادرارى دفع شده است . و يا بحران بيمارى عرق النساء موجود است . و يا درد مفاصل وجود دارد كه در اين حالت ، درد بعد از دفع ادرار سبكتر مىشود . ممكن است رسوب خلمى لطيف و رقيق باشد و مانند رسوب خوب خودنمائى كند . از اين روى نبايد به محض ديدن رسوب خوب و بدون اينكه زمان پختگى و يا علامت پختگى ظاهر گردد ، در بيمارىها بر آن اعتماد كرد . سرانجام ممكن است رسوب خلمى كه از خلط غليظ و ناپخته منشاء گرفته است نشانهء شدت سردمزاجى كليه باشد . تفاوت بين رسوب خلمى ناپخته و رسوب خلمى چركى غليظ در اين است كه رسوب چركى با بوى بد همراه است و نشانه‌اى از ورم مىدهد و اجزاى آن به آسانى گرد هم مىآيند و به آسانى از هم مىپاشند . برخى از اين رسوب چركى ميل زيادى به آميزش با آب دارد و برخى جدائىخواه است . ليكن رسوب خلمى خام تيره و غليظ است ، به آسانى جمع نمىشود و به سهولت از هم نمىپاشد . اگر در مراحل آخر بيمارى نقرس و درد مفاصل رسوب خلمى زياد و ادرار فراوان باشد نشانه خوبى است . رسوب موئين نتيجهء منعقد شدن مادهء رطوبتى است كه بر اثر حرارت به شكل مستطيل درآمده است . شايد رسوب موئين برنگ سفيد و يا گاهى برنگ سرخ باشد در كليه منعقد شده باشد . گويند گاهى اتفاق افتاده است كه رسوب موئين چندين وجب درازا داشته است . رسوبى كه به قطعات خمير خيس‌شده مىماند بر دو حالت محتمل است : ممكن است علامت ضعف معده و روده‌ها باشد كه به سوء هضم مبتلا شده‌اند . و يا شايد از خوردن پنير و شير بوجود آمده باشد . رسوب ريگى همواره نشانهء تكوين سنگ است ، خواه سنگ منعقد و خواه در حال گداختن باشد . هرگاه رسوب ريگى سرخ باشد نشانهء وجود سنگ كليه و اگر سرخ نباشد نشانهء سنگ مثانه است . رسوب خاكسترى غالبا نشانهء بلغم و يا چركى است كه ماندگار شده است و بر اثر ماندن تغيير رنگ زياد داده و از هم پاشيده است . گاهى نيز ممكن است رسوب خاكسترى از سوختهء چرك حاصل شود .